سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت

سرها در گريبان است.

كسي سربر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را

نگه جز پيش پا را ديد نتواند

كه ره تاريك و لغزان است

وگر دست محبت سوي كس يازي

به اكراه آورد دست از بغل بيرون

كه سرما سخت سوزان است

نفس كز گرمگاه سينه مي آيد برون ابري شود تاريك

چو ديوار ايستد در پيش چشمانت

نفس كاين است پس ديگر چه داري چشم

زچشم دوستان دور يا نزديك

مسيحاي جوان مرد من اي ترساي پير پيرهن چركين

هوا بس ناحوانمردانه سرد است...آي...

دمت گرم و سرت خوش باد

سلامم را تو پاسخ گوي در بگشاي!

منم من ميهمان هر شبت لولي وش مغموم

منم من سنگ تيپا خورده رنجور

منم دشنام پست آفرينش نغمه ناجور

نه از رومم نه از زنگم همان بيرنگ بيرنگم

بيا بگشاي در بگشاي دلتنگم

حريفا ميزبانا ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد

تگرگي نيست مرگي نيست

صدايي گر شنيدي صحبت سرما و دندان است

من امشب آمدستم وام بگذارم

حسابت را كنار جام بگذارم

چه مي گويي كه بيگه شد سحر شد بامداد آمد

فريبت مي دهد برآسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست

حريفا! گوش سرما برده است اين يادگار سيلي سرد زمستان است

و قنديل سپهر تنگ ميدان مرده يا زنده

به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود پنهان است

حريفا! رو چراغ باده را بفروز شب با روز يكسان است

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت

هوا دلگير درها بسته سرها در گريبان دستها پنهان

نفس ها ابر دل ها خسته و غمگين

درختان اسكلت هاي بلور آجين

زمين دلمرده سقف آسمان كوتاه

غبار آلوده مهروماه

.

.

زمستان است....